برايت يك بغل گندم، دلي خشنود از مردم.
برايت يك بغل مريم،كه مست از مي شوي هر دم.
برايت قدرت آرش،كه دشمن را زني آتش.
برايت سفرهاي ساده،حلال و پاك و آماده.
برايت يك غزل احساس،دوبيتيهاي عطر ياس... .
برايت هر چه خوبي هست،صميمانه دعا كردم۰۰۰
تا حالا از این مطالب فک کنم نداشتیم....
اين آخرين و استانداردترين تست شخصيت شناسى است كه اين روزها در اروپا بين روانشناسان در جريان است. پاسخهايش هم اصلاً كار دشوارى نيست. كافى است كمى به خودتان رجوع كنيد. يك كاغذ و قلم هم كنار دستتان باشد كه بتوانيد امتيازهايى كه گرفته ايد را جمع بزنيد. حاضريد؟ پس شروع كنيد:
۱) چه موقع از روز بهترين و آرام ترين احساس را داريد؟
الف _ صبح، ب- عصر و غروب، ج _ شب
۲) معمولاً چگونه راه مى رويد؟
الف _ نسب
دستهایی که شفا میدهند مقدس تر ازلبهایی هستند که دعا میخوانند.
محبت را در دستان پر امیدت و عشق را در پیراهن سفیدت یافتم.روزت مبارک!
با تبریک سال روز تولد ابوعلی سینا و روز پزشک و همچنین تبریک این روز به تمام همکلاسی های خوبم
برای همه ی پزشکان این مرز و بوم آرزوی موفقیت و شادکامی در تمام لحظات زندگی را دارم.
اگر برای لحظه ای خداوند فراموش می کرد که من پیر شده ام
و به من کمی دیگر زندگی ارزانی می داشت، شاید تمام آنچه
را که فکر می کنم بازگو نمی کردم ، بلکه تأمل می کردم بر
تمام آنچه که بازگو می کنم. چیزها را نه بر مبنای ارزش آنها که
بر مبنای معنای آنها ارزش گذاری می کردم. کم می خوابیدم.
بیشتر رؤیاپردازی می کردم، در حالیکه می دانستم که هر
دقیقه ای که چشمانمان را می بندیم، 60 ثانیه نور را از دست
می دهیم.
به رفتن ادامه می دادم آن هنگام که دیگران مانع می شوند.
بیدار می ماندم آن هنگام که دیگران می خوابند. گوش می دادم
هنگامی که دیگران سخن می گویند و با تمام وجود از بستنی
شکلاتی لذت می بردم.
اگر خداوند به من کمی زندگی می داد، به سادگی لباس می
پوشیدم، صورتم را به سوی خورشید می کردم و روحم را
عریان می کردم.
خدای من، اگر قلبی داشتم نفرتم را بر یخ می نوشتم و منتظر
طلوع خورشید می شدم. با اشک هایم گل های رز را آب می
دادم تا درد خارها و بوسه ی گلبرگهایشان را احساس کنم.
خدای من، اگر کمی دیگر زنده بودم نمی گذاشتم روزی بگذرد
بی آنکه به مردم بگویم که چقدرعاشق آنم که عاشقشان
باشم. هر مرد و زنی را متقاعد می کردم که محبوبان منند و
همواره عاشق عشق زندگی می کردم.
به کودکان بال می دادم امَا به آنها اجازه می دادم که خودشان
پرواز کنند. به سالخوردگان می آموختم که مرگ نه در اثر پیری
که در اثر فراموشی فرا می رسد.
آه انسان ها، من این همه را از شما آموخته ام. من آموخته ام
که هر انسانی می خواهد بر قلَه کوه زندگی کند بی آنکه بداند
که شادی واقعی ، درکِ عظمت کوه است. من آموخته ام زمانی
که کودکی نوزاد برای اولین بار انگشت پدرش را در مشت
ظریفش می گیرد، برای همیشه او را به دام می اندازد. من یاد
گرفته ام که انسان فقط زمانی حق دارد به همنوع خود از بالا
نگاه کند که باید به او کمک کند تا بر روی پاهایش بایستد. از
شما من جیزهای بسیار آموخته ام که شاید دیگر استفاده ی
زیادی نداشته باشند چرا که زمانی که آنها را در این چمدان
جای می دهم، باید با تلخ کامی بمیرم.
(گابریل گارسیا مارکز)
منبع:راسخون
اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است اما خدا را شکر که نوروز
هر سال این فکر را به یادمان می آورد.
پسنوروزتان مبارک که سالتان را سرشار از عشق کند.
راستی امسالم که سال نهنگ شد...
و اینکه بهاری های عزیزادامه مطلبو از دست ندن!(یه طالع بینیه)
سلام
خیلی وقت است می خواستیم یه کار جالبی بکنینم که همه همکلاسی های خوبمون تو اون شرکت داشته باشند ولی هر بار به دلایلی نمی شد الان اومدیم با کمک شما خوبان شروع کنیم و از نظرات و بحث شما لذت ببریم
گفتگوی کلاسی
در همه زمینه ها و هر چیزی که به نظرتون جالب اومد مثل موارد فرهنگی – اجتماعی(فقر و...) – دینی –علمی-پزشکی(بیماری ها . سرطان . و...)– خانواده - دانشگاه – ازدواج- قوانین ومقررات -روابط دوستان – حجاب - سالمندان و...
اولیش رو ما شروع می کنیم و بعدیش با شما خانومها
بنام مهربان هستی بخش
سالمندان
خانه سالمندان کجاست؟
آیا با گذاشتن والدین خود در خانه سالمندان موافقید؟
آیا در مورد والدین خود باید احساسی برخورد کنیم؟
اگه شما تو این شرایط بودید انتظارتون از فرزندان چه بود؟
و ...
فقط من و تو میدونیم پزشکی چیه ...و پزشک یعنی چی...
که چی بودیم و چی داریم میشیم!که چی بهمون گذشته و خواهد گذشت...که چی میبینیم و چی فکر میکنن درباره خودمون و حرفون...وچه انتظاری دارن از ما،مردم و جامعه...
فقط من و تو میدونیم 7سال درس خوندن و خون دل خوردن که آخرش به چشم یه پزشک عمومی بهت نگا میکنن یعنی چی...
بعضی وقتا فکر میکنم قدرت و توان یه پزشک باید فوق بشری باشه و این جوریه که شاید بشه گفت خدا مارو بر دو گونه آفرید: آدم و پزشک!
میگن برای رفع درد دردمندان باید بی درد بود...پس باید تظاهر به بی دردی کنیم و لبخند بزنیم!
آخه دیگرون روپوش سفید تورو میبینن و حقوقای آنچنانیو زندگی های راحتو سفرای خارجه و نفس بلند شده از جای گرمتو...
ولی تو از ورای این تصورات خودتو میبینیو کشیکا و بی خوابی ها، و سوند گذاشتن و استفراغ و خون مریضا،استرس و فحش و تهمتها،خرحمالی و درس پشت درس،امتحان پشت امتحان...که بعضی وقتا فک میکنی به رگبار بستنتو میگن بگی که اومد!!!
حالا همه اینارو بی خیال،بذارشون واسه دل بی درد خودمون!آماده شو برا شنیدن حرفای از گل نازکتر دیگرون:
دکتر فلانی؟؟؟ یجور گفتی دکتر گفتم فوق تخصصی چیزی داره حتما!!! حالا این متخصصاش چی حالیشونه که عمومی حالیش باشه !نری خودتو بدی دست عمومیا!!!
-مامان بزرگ پاشو بریم دکتر نکن این کارارو با خودت از دست میریا! -چی ننه دکتر؟؟؟(چهره مامان بزرگو همون جوری تصور کن که گفتی عزرائیل!)نه مادر این دکترا آدمو میکشن!!بذار عمر طبیعی خودمونو بکنیم ننه!!!
چی؟سرطان گرفته؟؟مگه خودش دکتر نبوده؟؟؟آخه چه طور ممکنه!!!!!!!
کی عملت کرده ؟خیلی خوبه آخه جای بخیت اصلا معلوم نیس! –چیه ؟؟اندازه خون باباش پول گرفته هنوزم میخواستی جاش بمونه!وظیفش بوده!!!
و..........
فکر کنم دیگه خودتونم کم کم به این نتیجه رسیدین که پزشکی یعنی عشق...اگه عاشق این حرفه نباشی درجا میزنی دوست خوبم.
فقط باید دیگرانو تنها گذاشت با تصوراتشون و از همون فاصله میلیونی بهشون لبخند زد.....
روز پزشک بر تمامی سیلی خوردگان این راه مبارک!
درک زیبایی ‚ درکی زیباست
سبزی سرو فقط یک سین از الفبای نهاد بشری
حرمت رنگ گل از رنگ گلی گم گشته است
عطر گل خاطره عطر کسی است که نمی دانیم کیست
می آید یا رفته است ؟
چشم با دیدن رودخونه جاری نمی شه
بازی زلف دل و دست نسیم افسونه
نمی گنجه کهکشون در چمدون حیرت
آدمی حسرت سرگردونه
ناظر هلهله باد و علف
هیجانی ست بشر
در تلاش روشن باله ماهی با آب
بال پرنده با باد
برگ درخت با باران
پیچش نور در آتش
آدمی صندلی سالن مرگ خودشه
چشمهاشو می بخشه تا بفهمه که دریا آبی است
دلشو می بخشه تا نگاه ساده آهو را درک بکنه
سردمه
مثل پایان زمین
ما چرامی بینیم
ما چرا می فهمیم
ما چرا می پرسیم
به خاطر استقبال خوب شما عزیزان از پست معرفی کتاب قبلی خواستم معرفی کتاب این هفته رو اختصاص بدم به یک زندگی نامه، من عاشق زندگی نامه هام به واقعیت نزدیک ترن و پر از تجربه.
کتابزندگی پزشکی من از دکتر آندره سوبیران.درباره دوران پزشکی یک پزشک عاشق این حرفه است.اصولا پزشکای ما عادت ندارن شرح دروه کار آموزی و تحصیل خودشونو طوری که برای عموم قابل استفاده باشه بنویسند اما این پزشک فرانسوی در این سرگذشت بدون اینکه به طور تخصصی وارد مباحث علمی بشه خیلی چیزارو به ما یاد میده. عمل های جراحی رو اونقد ملموس توصیف کرده که خودتو اونجا حاضر میبینی ...
به خاطر علاقه ای که بعضی از شما دوستان به این کتاب نشون دادید یه ادامه مطلب براش نوشتم که خوندنش خالی از لطف نیست.
ادامه مطلب یه نمه طولانیه پس اونایی بخونن که به این کتاب علاقه دارن.
چون این کتابو خیلی وقت پیش خونده بودم برام یکم سخت بود که بخوام کل کتابو تو چند جمله خلاصه کنم بنابراین کتابو برداشتم وشروکردم به ورق زدن،عادت دارم وقتی کتابی رو میخونم از اون قسمتایی که بیشتر خوشم میاد زیر مطالبش خط بکشم،هرچی گشتم نمیتونستم بین مطالب قشنگ این کتاب یکی رو انتخاب کنم بالاخره تصمیم گرفتم متن کامل یکی از بخشای این کتابو براتون عینا کپی پیست کنم!(الان سرو کله آقای کشوری پیدا میشه!)این قسمت مربوط میشه به روز اولی که این آقای دکتر قصه ما قدوم مبارکو راهی فضای دل انگیز بیمارستان میکنه،خب واما ادامه داستان...
با اجازتون میخوام بخش معرفی کتاب رو از یک رمان شروع کنم.یکی از بهترین کتاباییه که خوندم.
رمان کوری اثر ژوزه ساراماگو.
این رمان یکی از برترین رمان های جهان و برنده جایزه نوبل سال 1998 میلادی میباشد .ساراماگو
نویسنده این رمان در سال 1922 در نزدیکی لیسبون در خانواده ای تنگدست بدنیا آمد و به دلیل فقر
نتوانست تحصیلات دانشگاهی اش را تمام كند و در یک آهنگری به کار مشغول شد تا بتواند به طور پاره
وقت به تحصيلش ادامه دهد.رمان "کوری" در سال 1995 منتشر شد. ساراماگو می گوید:" این کوری
واقعی نیست، تمثیلی است. کور شدن عقل و فهم انسان است. ما انسان ها عقل داریم و عاقلانه رفتار
نمی کنیم...."کوری" یک اثر خاص است؛ یک رمان معترضانه اجتماعی - سیاسی، که آشفتگی اجتماع و
انسانهای سردرگم را در دایره افکار خویش و مناسبات اجتماعی بيان میکند.
برید ادامه مطلب
طبق معمول احتمالا میگین تکراریه!!خب بگین!مهم نیست.........
**مهم نیست چه سنی داری هنگام سلام کردن مادرت را در آغوش بگیر.
**اگر کسی تو را پشت خط گذاشت تا به تلفن دیگری پاسخ دهد تلفن را قطع کن.
**هیچوقت به کسی که غم سنگینی دارد نگو " می دانم چه حالی داری " چون در واقع نمی
داني.
**یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است.
**از صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما تنها راه استفاده بهینه از
حیات همین است.
**در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای درست قضاوت نکن.
**وقتی از تو سوالی را پرسیدند که نمی خواستی جوابش را بدهی، لبخند بزن و بگو: "برای
چه می خواهید بدانید؟"
**هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.
**راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نکن.
**شغلی را انتخاب کن که روحت را هم به اندازه حساب بانکی ات غنی سازد.
**سعی کن از آن افرادی نباشی که می گویند : " آماده، هدف، آتش"
**وقتی در راه مسافرت، هنگام ناهار به شهری می رسی رستورانی را که در میدان شهر است
انتخاب کن.
**طوری زندگی کن که هر وقت فرزندانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو
بیفتند.
**فقط آن کتابهایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی.
**ساعتت را پنج دقیقه جلوتر تنظیم کن.
**هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند.
**فروتن باش، پیش از آنکه تو به دنیا بیایی خیلی از کارها انجام شده بود.
**از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.
**فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند.
گویا عزای صادق آل پیمبرست....
زین ماتمی كه چشم ملایك ز خون، ترست
گویا عزای صادق آل پیمبرست...
یا رب چه روی داده، كزین سوگ جانگداز
خلقی پریش خاطر و، دلها پر آذرست
مُلك و مَلك به ناله و افغان و اشك و آه
چون داغدار، حضرت موسی بن جعفرست
خون می رود ز فرط غم از چشم شیعیان
زیرا كه قلب عالم امكان مكدرست
منصور، شاد گشت ز قتل خدیو دین
اما به خُلد، غمزده زهرای اطهرست
او گرچه كشت خسرو دین را ولی به دهر
نامش به ننگ تا به ابد ثبت دفترست
تن در نداد بر ستم و، این كلام نغز
بر پیروان حق و عدالت مقررست:
آزاد مرد، تن به زبونی نمی دهد
مرگ از حیات در نظر مرد خوشترست
تنها نه اشكبار چشم صفا زین عزا بود
دلهای شیعیان همه از غم مكدرست.
به این لینک برید و به خلیج فارس رای بدید.
بخشی از یک بالماسکه جاودانی هستیم که در آن نقابها می آیندو میروند!اما سزاوار چیزی بیش از این هستیم... منو تو شایستگی آن را داریم که ناممان روی چیزی جاودن حک شود،که در این جعبه ماسه بزرگ شسته نشود...